Vraagstuk bepalen
In deze fase breng je de huidige situatie in kaart. Je bekijkt welke maatschappelijke thema’s binnen Sportkunde relevant zijn en/of je deze terugziet in het bedrijf of de instelling waarvoor je een beroepsproduct wilt opleveren. Je vertaalt de wensen, mogelijkheden of problemen die spelen naar een doelstelling, een (voorlopige) onderzoeksvraag en bijbehorende randvoorwaarden/eisen.
Stap 1: Ontdekken & Identificeren
Hier bepaal je wat je al weet over de situatie binnen het bedrijf of de instelling. Je brengt in kaart wat goed gaat en wat niet en welke wensen er zijn. Vaak is er een aanleiding voor de wens voor een beroepsproduct. Die aanleiding beschrijven, geeft houvast om te bepalen wat de wens of vraag is. Door voorbeelden van Sportkundig onderzoek te bekijken, doe je inspiratie op voor een mogelijk interessant beroepsproduct binnen jouw context.
Binnen Sportkunde kan praktijkgericht onderzoek worden uitgevoerd op verschillende manieren. Zo kan het bestaan uit experimenten of observaties op het sportveld, het analyseren van bestaande data of het uitvoeren van case studies van individuele sporters of sportteams.
Sportkundig onderzoek kan betrekking hebben op uiteenlopende onderwerpen, zoals preventie van ziekten, behandeling van aandoeningen, het verbeteren van de kwaliteit van zorg, sporttechniek, trainingsmethoden, voeding of sportpsychologie.
Sportkunde onderzoek is praktijkgericht onderzoek en levert beroepsproducten op. Die beroepsproducten zijn volgens Losse (2016) onder te verdelen in vijf typen zoals hierboven weergegeven: een analyse, een advies, een ontwerp, een handeling of een fabricaat. Per type volgt hier een korte uitleg.
- Een analyse: binnen een concrete beroepscontext gebruikt (bijv.: kostprijsberekening, inventarisatie, programma van eisen, evaluatiestudie, performancetest, etc.)
- Een advies: gericht op probleemoplossing en verbetering van een situatie door middel van een interventie (bijv. beleidsmaatregel, communicatieadvies, bedrijfskundige scenario’s, implementatieplan, etc.);
- Een ontwerp: gericht op uitwerking van een nieuw proces of tool om in een behoefte te voorzien (bijv. interventie, inrichtingsontwerp, lesmateriaal, etc.);
- Een handeling: professionele interactie naar cliënt, klant, publiek, deelnemer (bijv. lesgeven, begeleiden, etc.);
- Een fabricaat: realisatie van een ontwerp in een functioneel fysiek of digitaal eindproduct (bijv. lesmethode, hulpmiddel, protocol, stappenplan, platform, etc.)
De volgende pagina’s bevatten voorbeelden van Sportkunde onderzoek, zowel van studenten als van professionals.
- Allesoversport.nl https://www.allesoversport.nl/
- Overzicht interventies van loket gezond leven https://www.loketgezondleven.nl/interventies-zoeken#/Overview
- Over het kiezen van interventies, van loket gezond leven https://www.loketgezondleven.nl/integraal-werken/aan-slag-integraal-werken/interventies-kiezen
- Handreiking over inzet van interventies van de Nederlandse Vereniging van Gemeenten https://vng.nl/sites/default/files/2021-04/handreiking-extra-inzet_20210428.pdf
- Meer voorbeelden vanuit de opleiding volgen.
Je kunt aan de slag met ontdekken en identificeren binnen deze fase (fase 1) als je een organisatie of opdrachtgever hebt voor wie je een beroepsproduct gaat maken of een globaal idee hebt van een vraagstuk dat speelt binnen het Sportkunde werkveld. Is dit niet het geval? Kijk dan nog eens naar de voorbeelden en uitleg over praktijkgericht onderzoek.
Binnen de opleiding Sportkunde en binnen het werkveld ga je regelmatig aan de slag met vraagstukken. Dit kan zijn omdat je met een voor jou nieuwe doelgroep gaat werken, omdat jouw leidinggevende of opdrachtgever tegen een probleem aanloopt of bijvoorbeeld omdat je benieuwd bent of je met jouw product bijdraagt aan een doel dat je gesteld hebt. Hoe dan ook: je zit met vragen over geschikte oplossingen en ideeën. Je zou nu natuurlijk direct strategieën kunnen gaan uitproberen, maar de ervaring leert dat je dan vaak in een ‘tunnelvisie’ raakt. Beter is het eerst stil te staan bij de situatie zoals die nu is en te onderzoeken wat in die situatie wenselijk is. Zo voorkom je dat je aan de slag gaat met een probleem dat achteraf toch niet zo belangrijk blijkt te zijn als je dacht. Een aantal voordelen van het in kaart brengen van de situatie en de behoefte is hieronder opgesomd:
- Het draagt bij aan ‘alle neuzen dezelfde kant op’: de opdrachtgever, eindgebruikers, jouw collega’s, andere stakeholders en jij weten wat de wensen van de verschillende partijen zijn en kunnen daarover afstemmen.
- Je activeert voorkennis uit de opleiding en uit werkervaring, dit vergroot de kans op een succesvolle aanpak.
- Je vergroot het draagvlak om met het onderwerp aan de slag te gaan en creëert een basis van samenwerkingen.
- Het voorkomt dat je aan de slag gaat met een vraagstuk dat niet op te lossen is en tegelijkertijd voorkomt het dat je ‘het wiel opnieuw uitvindt’.
- De verwachtingen worden duidelijk voor jezelf en naar anderen toe.
In het volgende figuur is visueel gemaakt hoe stukjes van de informatie die je verzamelt met elkaar samenhangen. Hierin representeren de blauwe post-its de achtergrondinformatie van het probleem, het vraagstuk of het doel. De paarse post-its bevatten randvoorwaarden en zaken om rekening mee te houden bij het bedenken van een oplossing of ontwerpen van een product/programma. Te zien is dat de aspecten, begrippen, vaktermen en synoniemen samen met de blauwe post-its (waar, (sinds) wanneer en betrokkenen) het vraagstuk, doel of probleem definiëren. M.a.w.: als deze bekend zijn, weet je goed wat de vraag is. De oorzaken en wat er eerder al gedaan is omtrent de situatie en de oorzaken ervan vormen een stapje richting de oplossing of het ontwerp. Maar om te bepalen of wat nog uitgezocht moet worden het onderzoeken waard is, dient eerst bekend te zijn of het idee wel haalbaar is of het probleem oplosbaar (paarse post-it links boven). Op de post-it daaronder, is aangegeven dat de situatie / het probleem / het vraagstuk / het doel ook belangrijk genoeg geacht dienen te worden om daadwerkelijk een oplossing voor te gaan zoeken. Eerder uitgevoerd onderzoek levert hier ook informatie over, vandaar dat de pijl naar deze groene post-it ook terugwijst. Wat al gedaan is en de kennis over de oplosbaarheid en het belang van het vraagstuk leveren samen de input voor de rechter paarse post-its. Daaruit blijkt namelijk met welke zaken rekening gehouden moet worden om tot een vernieuwende oplossing te komen met voldoende positieve gevolgen en zo min mogelijk nadelige gevolgen. In de transparante cirkels is aangegeven waar je de informatie voor de betreffende post-it vandaan zou kunnen halen. Zoals je ziet, levert het combineren van verschillende informatiebronnen een compleet beeld van het vraagstuk en wat er al over bekend is. De lege versie van de figuur hier, kun je gebruiken om alle informatie die je hebt te verzamelen (in steekwoorden) en om te bepalen welke informatie je nog moet zoeken.
In deze fase verzamel je de informatie die bij deze post-its hoort, te beginnen met ‘Wat is de aanleiding?’.
De aanleiding voor een opdracht kan bij aanvang van het onderzoek (deels) helder zijn. Vaak is er sprake van een opdracht vanuit de opdrachtgever waarachter een wens of behoefte verscholen zit. In dit geval zal je de vraag achter de opdracht gaan proberen te achterhalen. Het kan zijn dat jij ingeschakeld bent voor een specifieke opdracht (de organisatie wil jouw hulp bij het bereiken van een nieuwe doelgroep of bij het in de markt zetten van een dienst) maar dat nog niet duidelijk is waaróm dat de opdracht is. Als dit het geval is, zal je eerst moeten gaan verkennen en je gaan inleven in het vraagstuk.
Je geeft een korte beschrijving van de organisatie van de opdrachtgever waarbij een focus ligt op de afdeling waarvoor jij een beroepsproduct gaat maken. Wat is de opdracht en het achterliggende probleem of de wens binnen de organisatie? Wat is de context van de opdracht, waarom is dit nu belangrijk voor de opdrachtgever en waar komt de opdracht vandaan? Voor jou als onderzoekende Sportkundige is het van belang nieuwsgierig en kritisch te zijn en via verschillende gesprekken, deskresearch, observaties e.d. de juiste informatie te achterhalen. De voorgestelde oplossing waarvoor jij bent ingeschakeld kan voor de hand liggend lijken, het is aan jou om te bepalen of er ook andere (betere) oplossingen mogelijk zijn om het probleem te verhelpen of de wens in vervulling te laten gaan.
In onderstaand document vind je de vragen die je bij het definiëren van de situatie kunt gebruiken. Streef ernaar alle vragen beantwoord te krijgen én steeds helder te houden waar je het antwoord op baseert, ook dit laatste kun je bijhouden in dit document. Link naar het document.
Stap 2: Aanpak bedenken
Hier bepaal je waar je je in kan verdiepen, wat je moet lezen en met wie je gaat praten om helder te krijgen wat (welk type beroepsproduct) de situatie zou kunnen verbeteren.
Hier vind je maatschappelijke thema’s die binnen Sportkunde van belang zijn, deze kunnen je inspireren om tot een relevant vraagstuk te komen.
Preventiemaatschappij
De preventiemaatschappij is een begrip dat wordt gebruikt om te verwijzen naar een samenleving waarin preventie een belangrijke rol speelt in het beheersen van risico’s en het voorkomen van problemen en schade. In een preventiemaatschappij staan preventie en vroegtijdige interventie centraal in de aanpak van sociale, economische en gezondheidsproblemen.
Het idee van de preventiemaatschappij is dat het beter is om problemen te voorkomen dan om ze achteraf op te lossen. Door preventieve maatregelen te nemen, kan men bijvoorbeeld ziektes of ongevallen voorkomen en de kosten van behandeling en herstel verminderen.
In een preventiemaatschappij wordt bijvoorbeeld gebruik gemaakt van preventieve gezondheidszorg, waarbij mensen worden aangemoedigd om een gezonde levensstijl te behouden en ziektes te voorkomen. Ook worden er preventieve maatregelen genomen om ongevallen op het werk te voorkomen en om de kwaliteit van leefomgevingen te verbeteren.
In het kader van sport kan het idee van de preventiemaatschappij worden toegepast op het voorkomen van sportblessures en het bevorderen van een gezonde levensstijl. Dit kan bijvoorbeeld door het nemen van preventieve maatregelen zoals het gebruik van goed passende en goed onderhouden sportuitrusting, het volgen van een opwarm- en afkoelroutine, en het opbouwen van conditie en spiersterkte op een gezonde manier.
Zie voor meer informatie: Maatregelen Nationaal Preventieakkoord https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/gezondheid-en-preventie/nationaal-preventieakkoord.
Participatiemaatschappij
Binnen de gezondheidszorg kan de term “participatiemaatschappij” worden gebruikt om te verwijzen naar een benadering van gezondheidszorg waarbij patiënten en cliënten actief betrokken worden bij hun eigen gezondheidszorg en bij de besluitvorming over hun behandeling.
In een participatiemaatschappij binnen de gezondheidszorg is het doel om patiënten en cliënten te helpen om zoveel mogelijk zelfstandigheid en controle te behouden over hun eigen gezondheid en zorg. Dit kan bijvoorbeeld betekenen dat patiënten en cliënten betrokken worden bij het maken van behandelplannen en bij het nemen van beslissingen over hun behandeling. Het kan ook betekenen dat ze betrokken worden bij het ontwerpen van zorgdiensten en in staat worden gesteld om actief deel te nemen aan hun eigen gezondheidszorg.
Een participatiemaatschappij binnen de gezondheidszorg kan ook betekenen dat patiëntenorganisaties en andere belangengroepen actief betrokken worden bij de besluitvorming over de gezondheidszorg en dat er rekening wordt gehouden met hun zienswijzen en behoeften. Dit kan helpen om ervoor te zorgen dat de gezondheidszorg beter aansluit op de behoeften van de patiënten en cliënten en dat de gezondheidszorg toegankelijker en meer rechtvaardig wordt.
Individualisme
In een individualistische samenleving ligt de nadruk op de rechten en vrijheden van het individu. Individualisme wordt weerspiegeld in de waarden, overtuigingen en praktijken van de samenleving, en het beïnvloedt de manier waarop mensen denken over zichzelf, hun relaties met anderen en hun rol in de samenleving.
In een individualistische samenleving wordt verwacht dat mensen zelfredzaam zijn en verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen leven. Ze zijn vrij om hun eigen keuzes te maken en hun eigen belangen na te jagen, en ze worden niet verwacht om hun eigen welzijn op te geven ten behoeve van de groep of de gemeenschap. Individualistische samenlevingen waarderen vaak individuele autonomie en onafhankelijkheid en ze leggen veel waarde op persoonlijke vrijheid en keuze.
Individualistische samenlevingen hebben ook vaak een marktgerichte economie, waarbij individuen en bedrijven met elkaar concurreren om goederen en diensten te produceren die in trek zijn. Dit kan leiden tot grotere economische efficiëntie, maar het kan ook ongelijkheid creëren, omdat sommige individuen succesvoller zijn dan anderen op de markt.
De trend naar individualisme (zie https://www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2017/52/worden-we-individualistischer-) reflecteert de veranderende aard van moderne samenlevingen en de steeds grotere belangrijkheid van het individu bij het vormgeven van hun eigen leven en het maken van hun eigen beslissingen.
Bewegingsarmoede
Bewegingsarmoede – ook wel sedentaire levensstijl genoemd – is een term die wordt gebruikt om te verwijzen naar een levensstijl waarbij een persoon weinig fysieke activiteit heeft. Dit kan leiden tot gezondheidsproblemen zoals obesitas, hoge bloeddruk, diabetes en hart- en vaatziekten (zie https://www.loketgezondleven.nl/gezondheidsthema/sport-en-bewegen/cijfers-en-feiten-sport-en-bewegen). Het is belangrijk om voldoende fysieke activiteit te hebben om de gezondheid te behouden en te verbeteren. Er zijn verschillende manieren om de hoeveelheid fysieke activiteit in het dagelijks leven te verhogen, zoals regelmatig sporten, wandelen, fietsen of huishoudelijke taken doen. Het is voor volwassenen aanbevolen om minstens 150 minuten per week matig intensief te bewegen, daarnaast dienen spier- en botversterkende activiteiten te worden gedaan. Voor kinderen en ouderen zijn ook richtlijnen geformuleerd: https://www.gezondheidsraad.nl/documenten/adviezen/2017/08/22/beweegrichtlijnen-2017#:~:text=Volgens%20de%20nieuwe%20beweegrichtlijnen%20zouden,spier%2D%20en%20botversterkende%20activiteiten%20aanbevolen).
Interprofessionele samenwerking
Interprofessionele samenwerking verwijst naar het proces van samenwerken en expertise delen tussen professionals uit verschillende disciplines of werkvelden om de kwaliteit van de zorg en diensten die aan patiënten of cliënten worden verleend te verbeteren. Het omvat het opbouwen van relaties, het effectief communiceren en het respecteren van de unieke rollen en bijdragen van elke professional.
Interprofessionele samenwerking kan op vele manieren plaatsvinden, waaronder interdisciplinaire teams, consultatie en verwijzing, gezamenlijke planning en besluitvorming. Het kan belangrijk zijn in complexe of gespecialiseerde gebieden van zorg, waar meerdere professionals met verschillende expertises nodig zijn om de behoeften van de patiënt of cliënt aan te pakken.
Zie voor meer informatie: https://www.nji.nl/verbinding-onderwijs-en-jeugdhulp/interprofessioneel-samenwerken.
Inclusieve samenleving
Een inclusieve samenleving is een samenleving waarin iedereen, ongeacht achtergrond of omstandigheden, op gelijke voet kan deelnemen en zich geaccepteerd voelt. Het betekent dat mensen niet uitgesloten worden op basis van kenmerken zoals etniciteit, geslacht, seksuele geaardheid, leeftijd, geestelijke of fysieke beperkingen, socio-economische status of andere kenmerken.
In een inclusieve samenleving worden mensen gestimuleerd om deel te nemen aan de samenleving en om hun volle potentieel te benutten. Er is aandacht voor de behoeften en belangen van alle mensen in de samenleving, en er wordt rekening gehouden met de verschillen tussen mensen.
Zie voor meer informatie: https://www.nivel.nl/nl/nivel-onderzoeksagenda-2022-2024/uitdaging-naar-een-inclusieve.
Bij het behandelen van Sportkundevraagstukken is het van belang om de stakeholders te definiëren en te bepalen wat de rol van deze betrokkenen is bij het doen van het onderzoek. Stakeholders kunnen onder meer belang hebben bij het gevolg van de problematiek, deel zijn van de oplossing of een bron van informatie zijn (Losse, 2019). Daarnaast kunnen inzichten van betrokkenen bijdragen aan het bepalen van welke opbrengsten er nodig zijn en welke wensen en voorwaarden hiermee samenhangen.
Binnen de stakeholdersanalyse breng je allereerst in kaart wie betrokken zijn bij jouw vraagstuk en op welke manier. Daarna kun je op basis van de mate van invloed en belang bepalen hoe je met de verschillende stakeholders omgaat.
Beantwoord voor inzicht in de situatie van de betrokkenen de volgende vragen:
1 Wie zijn betrokken bij het vraagstuk?
2 Wie hebben er (potentieel) voordeel van als de praktijksituatie verandert?
3 Wie hebben er (potentieel) juist nadeel van?
4 Wat is de wens van de betrokkenen?
5 Wat zijn de te behalen doelen (op fysiek, psychologisch en sociaal gebied) volgens de betrokkenen?
6 Wat is de rol van de stakeholders binnen het probleem of ten aanzien van het idee en de oplossingen?
7 Welke rol spelen de stakeholders binnen het ontwerp, dienen zij betrokken te worden, dienen zij mee te werken of worden zij onderdeel van het ontwerp?
Stakeholders die het vraagstuk belangrijk vinden, zijn voor jou belangrijk omdat zij geïnformeerd dienen te worden over de voortgang. Dit belang kan bijv. groot zijn omdat deze betrokkenen zelf voordeel of nadeel ondervinden van de situatie of omdat er een nauwe relatie is met hun doelstellingen. Indien stakeholders grote invloed hebben op de situatie, is het belangrijk dat zij tevreden zijn met jouw werkwijze en uiteindelijke oplossing voor het vraagstuk. Deze invloed kan zich uiten in het onderdeel zijn van de situatie (de stakeholders zijn bijv. de doelgroep) of in het feit dat zij (een deel van) de situatie mogelijk maken, bijv. met geld, werving van deelnemers, materialen, etc. Dit is weergegeven in de volgende figuur (zie Stakeholderanalyse: de uitleg en template – Toolshero).
Als de stakeholders een groot belang hebben bij het vraagstuk én grote invloed hebben op de huidige en toekomstige situatie, is samenwerking met deze partij noodzakelijk.
Stakeholders die veel invloed hebben op de situatie en een groot belang bij de situatie, zijn in ieder geval de medewerkers van of leidinggevenden binnen de organisatie waarvoor je het beroepsproduct maakt. Zij dienen niet alleen goed geïnformeerd te worden door jou, zij kunnen jou ook relevante informatie leveren, zij weten immers wat al eerder gedaan is aan de situatie en wat dat heeft opgeleverd. Voor tips over het achterhalen over kennis die al aanwezig is binnen de organisatie, lees je meer in fase 2.
Voor meer informatie: https://agilescrumgroup.nl/stakeholder-management-matrix-model/.
Hier een leeg schema om de belanghebbende te inventariseren. Een format voor de belang-invloed-matrix vind je onder andere hier: Een stakeholder analyse maken | Lucidchart Blog.
Je kunt je jouw eigen kennis en ervaring activeren door de volgende stappen te doorlopen:
- Bepaal welke kernwoorden centraal staan. Als je in één zin zou moeten aangeven waar jouw opdracht over gaat, welke woorden zouden dan niet mogen ontbreken?
- Noteer voor ieder van deze onderwerpen wat je erover geleerd hebt tijdens de opleiding. Maak per onderwerp een mindmap, zie uitleg op: https://www.mindmapping.com/nl/mind-map.
- Ga na of je eerder aan een soortgelijk doel hebt gewerkt. Bekijk bijvoorbeeld het werk dat je voor Sportkunde hebt gemaakt (portfolio), praat met jaargenoten, bekijk je CV, denk aan eerder gelopen stages. Wat ging toen goed? Wat minder? Voeg deze informatie toe aan de onderwerpen die je bij vraag 2 genoemd hebt.
- Noteer waar je informatie over deze onderwerpen kan terugvinden: waar in de digitale leeromgeving, in welke boeken, in welk werkstuk, in welk artikel, op welke site die je hier eerder voor hebt gebruikt? Voeg deze vindplekken toe aan het overzicht.
- Bepaal hoe je de informatie die je bij punt 4 hebt genoteerd, kunt inzetten binnen de huidige opdracht. Voorbeelden:
- Om mijn kennis over de mogelijkheden en beperkingen van de doelgroep op te frissen, kan ik hoofdstuk X uit boek Y nog eens lezen.
- Bij het bepalen van mijn werkwijze, houd ik rekening met model A.
- Om te voorkomen dat ik iets ga onderzoeken wat al bekend is, herlees ik de conclusie van onderzoeker 1 over wie ik bij module X gehoord heb.
Wanneer je de kennis die je al hebt in kaart hebt gebracht, kun je deze gaan aanvullen met nieuwe door te bepalen wat er te leren valt van soortgelijke situaties. Hoe je dit kunt aanpakken, zie je in fase 2.
Stap 3: Uitvoeren & Verzamelen
Door het lezen van informatie, het voeren van gesprekken, observeren van situaties, etc. verzamel je informatie over wat speelt binnen het bedrijf of de instelling en welke knelpunten en kansen er zijn.
Tijdens het uitvoeren van die gesprekken, observaties en tijdens het lezen dien je een objectieve en uitnodigende houding te hebben. Zie voor tips voor het samenvatten van teksten, objectief observeren, in gesprekken luisteren, samenvatten en doorvragen, een open gesprekshouding etc. de informatie onder de methoden die je gebruikt in de methodenkiezer.
Tijdens het uitvoeren van deze fase wil je de informatie die je verzamelt zo bewaren, dat je deze later terug kunt vinden én nog weet wat je ermee bedoelde. Een aantal tips om dit te realiseren:
1 Gebruik het schematisch overzicht onder ‘Aan de slag met ontdekken en identificeren’.
2 Noteer niet alleen wat je hebt gevonden maar ook waar en wanneer (noteer de bronnen en gebruik de APA-handleiding (De-APA-richtlijnen-uitgelegd-3e-editie.pdf (auteursrechten.nl)).
3 Leg wat je hebt gevonden regelmatig voor aan opdrachtgever en andere betrokkenen met de vraag wat de informatie volgens hen betekent.
Stap 4: Analyseren & Interpreteren
Samenvatten van wat je gehoord, gezien en gelezen hebt, is belangrijk voor jezelf en voor stakeholders. Je kunt op basis van die samenvatting bepalen welk type beroepsproduct geschikt lijkt en welke centrale vraag je wilt beantwoorden.
Na het verkennen van de aanleiding (Wat is de aanleiding?), de oriëntatie op jouw eigen kennis en ervaringen (Op welke kennis en ervaring kan ik teruggrijpen?) en het in kaart brengen van alle betrokken en hun rol in het vraagstuk (Wie zijn de belanghebbenden?) heb je een aardig idee van de inhoud van het vraagstuk. Tijd om te concretiseren welk (type) beroepsproduct je gaat opleveren om een bijdrage te leveren aan het oplossen van het vraagstuk.
Het concretiseren van de opbrengsten, kun je doen aan de hand van de volgende drie vragen:
- Wat is de ultieme wens / het einddoel?
- Wat zijn de kaders?
- Welk type beroepsproduct past het best bij het vraagstuk?
Het doel is hierbij vooral een (voorlopig) voorstel te hebben voor het beroepsproduct dat jij gaat opleveren. Als je weet wat de relatie is tussen het praktijkvraagstuk en jouw beroepsproduct, weet je in welke onderwerpen je je dient te verdiepen en welke zaken buiten de focus van jouw onderzoek vallen.
Voor het beantwoord krijgen van bovenstaande drie vragen, kun je verschillende acties ondernemen. Je kunt bijvoorbeeld de samenvatting van ‘Wat is de aanleiding?’ gebruiken om de ultieme wens te bepalen. Je zou in gesprek kunnen gaan met de belangrijkste stakeholders uit de stakeholderanalyse van ‘Wie zijn de belanghebbenden?’ om te bepalen wat minimumeisen zijn voor het beroepsproduct. Om te achterhalen welk type product het best bij het vraagstuk past, zou je je kunnen laten inspireren door de voorbeelden op ‘Voorbeelden van Sportkunde onderzoek’.
Dit document: ‘Wat ga ik opleveren_Concretiseren opbrengst’ kun je opslaan en bewerken om bij te houden wat je gaat ondernemen om de antwoorden te krijgen, je kunt hierin ook de (voorlopige) antwoorden bijhouden.
Hieronder kort de verschillen tussen een doelstelling en een onderzoeksvraag en het belang van beide.
Het vertalen van een doelstelling in een onderzoeksvraag helpt te bepalen welke informatie je nodig hebt. Goed nadenken en afstemmen over de onderzoeksvraag is verder belangrijk omdat een opdrachtgever soms een doel formuleert zonder de achterliggende vraag volledig scherp te hebben. Dit kan komen doordat een opdrachtgever snel richting de oplossing wil waarvan hij/zij denkt dat die gaat werken. Wanneer jij je verdiept hebt in de situatie, is duidelijk waaróm de opdracht is geformuleerd en in welke situatie dit verandering moet brengen. Het is aan jou een open blik te houden en álle manieren waarop de situatie beïnvloed kan worden in kaart te brengen en vervolgens de beste manier te kiezen.
Beroepsproducten zijn in te delen in verschillende categorieën:
(Losse, 2016)
Hieronder staan de soorten beroepsproducten met voorbeelden die passen bij Sportkunde. In de rechter kolom zijn voorbeelden gegeven voor de structuur van een onderzoeksvraag die bij het betreffende type beroepsproduct past.
Controleer zodra je de vraag hebt opgesteld altijd of het om een complex vraagstuk gaat. Als het antwoord op één of meer van onderstaande vragen ‘ja’ is, heb je niet de goede vraag geformuleerd. De vraag kan nog steeds relevant zijn, bijv. omdat deze beantwoord moet zijn voordat het onderzoek van start kan gaan.
- Is de vraag (volledig of grotendeels) te beantwoorden m.b.v. de kennis die je tijdens de opleiding Sportkunde al hebt opgedaan?
- Is de vraag (volledig of grotendeels) te beantwoorden m.b.v. bestaande informatie die makkelijk toegankelijk is?
- Gaat de vraag over de betekenis van bepaalde begrippen of modellen?
- Gaat de vraag over hoe je het onderzoek het best kunt aanpakken?
- Is de relatie tussen de aanleiding en de vraag onduidelijk?
- Is de vraag in één woord te beantwoorden?
Om te bepalen wat de volgende stap is wanneer je op één of meer van bovenstaande vragen ‘ja’ hebt geantwoord, kun je het volgende stroomschema gebruiken:
Een complex Sportkundig vraagstuk heeft verschillende invalshoeken, de onderzoeksvraag die centraal staat noemen we de hoofdvraag en deze is doorgaans op te knippen in deelvragen. Om die deelvragen beantwoord te krijgen, zijn misschien verschillende aanpakken nodig. Het is daarom handig de deelvragen in kaart te brengen en daarna het plan van aanpak uit te werken.
Stap 5: Concluderen & Gebruiken
Door de geformuleerde vraag op te knippen in deelvragen, maak je het geheel overzichtelijker en wordt beter te controleren of je op de goede weg bent. Je bespreekt het voorstel voor de onderzoeksvragen en het beroepsproduct met stakeholders om te bepalen of je inderdaad een relevant vraagstuk te pakken hebt.
Deelvragen zijn de vragen die beantwoord moeten zijn om de hoofdvraag te kunnen beantwoorden. De deelvragen gaan over de aspecten aan de hoofdvraag die relevant zijn. Aan welk soort “aspecten” je dan moet denken, kan je in de tabel hieronder zien.
In de eerste twee kolommen zie je de verschillende typen beroepsproducten en een structuur die kan helpen tot een goede hoofdvraag te komen. In de derde kolom is te zien waar je de deelvragen op zou kunnen baseren. In de vierde kolom is voor ieder type beroepsproduct een voorbeeld uitgewerkt: afhankelijk van hetgeen in de hoofdvraag centraal staat, dienen de deelvragen gericht te zijn op relevante aspecten of kenmerken. Als duidelijk is hoe deze aspecten eruit (dienen te) zien en dus als de deelvragen beantwoord zijn, kan de hoofdvraag beantwoord worden. Het is dus zaak de antwoorden op de deelvragen te verkrijgen. Die deelonderzoeken waarmee je de deelvragen beantwoordt, leveren deelproducten op. Een deelproduct kan zo simpel zijn als het antwoord op een deelvraag maar kan ook bestaan uit iets wat meteen al in de praktijk kan worden ingezet. Hieronder vind je een tabel, hierin staan in de rechter kolom een paar voorbeelden van deelproducten.
Je ziet in de tabel dat bijvoorbeeld de analyse in feite bestaat uit kleine stukjes analyse over verschillende onderwerpen. Al die analyses leveren stukjes op voor de puzzel die je uiteindelijk gaat leggen: uitspraak doen over de verschillen tussen … of kenmerken van … Op dezelfde manier zou je een adviesproduct kunnen zien als een verzameling van een aantal (op elkaar afgestemde) kleinere adviezen over specifieke aspecten. Als je kijkt naar het fabricaat, is waarschijnlijk het snelst duidelijk dat de deelproducten die je oplevert los van elkaar al zinvol zijn en dat deelproduct 1 misschien wel getest kan worden terwijl jij verder werkt aan vraag die uiteindelijk deelproduct 2 oplevert.
Het grote beroepsproduct waar je aan werkt, bestaat dus uit kleinere producten. En het grote onderzoek dat je doet om een goed product te maken, bestaat uit kleinere onderzoeken.