Er zijn diverse methoden om teksten te analyseren, elk met een specifieke benadering en doel. Enkele voorbeelden zijn inhoudsanalyse, narratieve analyse, etnomethodologie, discourseanalyse en sentimentanalyse.

Inhoudsanalyse kan zowel kwantitatief als kwalitatief worden uitgevoerd. In beide gevallen richt de analyse zich op de communicatiefunctie van het materiaal om de betekenis te achterhalen. Bij een kwantitatieve benadering worden woorden, zinnen, alinea’s, personen en uitdrukkingen gecodeerd en geanalyseerd, bijvoorbeeld door het tellen van frequenties of het onderzoeken van onderlinge relaties.

Etnografische analyse plaatst teksten in de context van de cultuur waarin ze zijn geproduceerd. Hierbij wordt gekeken naar vragen als: hoe zijn de documenten geschreven en gelezen? Wie schrijft en wie leest ze? Welke doelen dienen ze? Wat wordt genoteerd of juist weggelaten? Welke aannames heeft de schrijver over de lezers?

Narratieve analyse onderzoekt welke thema’s en personages verhalend worden uitgebeeld. Vaak wordt hierbij gewerkt met archetypische structuren en patronen om de betekenis van het verhaal te doorgronden.

Etnomethodologie richt zich op de alledaagse procedures waarmee leden van een samenleving sociale orde creëren. Hierbij wordt onderzocht hoe teksten en communicatie bijdragen aan het construeren van sociale realiteit.

Discourseanalyse onderzoekt hoe taal wordt gebruikt om macht, ideologieën en sociale structuren te beïnvloeden. De centrale aanname is dat taal functioneel is en altijd een doel dient. Bij deze methode wordt bijvoorbeeld gekeken naar de interactie tussen vraag en antwoord of de manier waarop een tekst een bepaalde boodschap probeert over te brengen.

Sentimentanalyse richt zich op de emotionele toon van een tekst. Hierbij wordt bepaald of de tekst een positieve, negatieve of neutrale lading heeft, wat bijvoorbeeld nuttig is bij het analyseren van klantbeoordelingen of sociale mediaberichten.